
Eski adıyla Anoso ‘da anlatılan ‘’Ena Son söylemcesi köyün kaderini değiştiren çiğ felaketi Taş kesilen İnsanlar Çaykara ilçesi Anaso Ormanı’yla ilgili kuşaktan kuşağa aktarılan eski bir halk inanışı
Trabzon’un Çaykara ilçesine bağlı Çambaşı (Anaso) köyünün başında bir zamanlar yer alan ormanlık alandaki kayaların çığ kopması sonucu 500 haneli köyün yerle bir oluşu ve sadece bir karı-kocanın sağ kalarak, Anaso’nun bugünkü halkının, o iki kişiden türediğine inanılan bir söylencenin hikayesi..
Trabzon’un Çaykara ilçesine bağlı Çambaşı Mahallesi’nde, halk arasında hâlâ anlatılan eski bir söylenceye göre Anaso köyünün kaderi, yıllar önce yaşanan büyük bir çığ felaketiyle değişti. Köyün başındaki kayalıklardan kopan dev çığ, o dönem yaklaşık 500 hanenin bulunduğu Anaso’yu dereye sürükledi; geriye yalnızca karı kocadan oluşan tek bir aile kaldı.
Ağaçların sırrı.. Köyün tamamen ıssızlaşmasının ardından bu iki kişilik aile, Anaso’da tutunamayacaklarını düşünerek Maraşlı köyüne göç etmeye karar verdi. Rivayete göre tam bu sırada, derinlerden gelen Rumca bir ses duyuldu: “Ena son.” “Bir yeter” anlamına gelen bu söz, köy halkının belleğinde uğurlu bir uyarı olarak kaldı. Karı koca bu sesi bir işaret sayarak köylerini terk etmekten vazgeçti. Bugünkü Anaso halkının da bu tek haneden türediği anlatılıyor.
Büyük çığdan sonra köyün başında kendiliğinden biten fidanlar zamanla çoğaldı ve bugün hâlâ varlığını sürdüren gür ormana dönüştü. Yıllar içinde nüfus yeniden artınca, köylüler ormanlık alanları tarla yapmak için sökmeye başladı. Ancak söylenceye göre bu kez de ormanın içinden “Son son” diye sesler yükseldi. “Yeter” anlamına gelen bu sesi duyanların bir kısmı korkuyla geri döndü. Anlatılanlara göre uyarıyı dinlemeyip ağaç kesmeye devam edenlerin elleri, kolları kurudu; taş kesilip orada kaldılar. Orman içindeki bazı kayaların, bu kişilerin kalıntıları olduğuna inanılıyor.
Bu nedenle Anaso Ormanı’ndan uzun yıllardır tek bir dal bile kesilmediği, köy halkının bu alana büyük saygı gösterdiği söyleniyor. Köyün eski adı olan “Ena son” ifadesinin de zamanla Anaso ya da Anoya biçimine dönüştüğü aktarılıyor.
Bu anlatının ne kadarının yaşanmış bir felakete, ne kadarının halk hayal gücüne dayandığı kesin olarak bilinmiyor. Ancak Çaykara’nın yükseklerinde, Anaso Ormanı’nın sessizliğinde bu hikâye hâlâ kuşaktan kuşağa aktarılmaya devam ediyor.
Kaynak :Günebakış
xason dalo enan son anotho