Bir adı kaldı cephedeki Mehmet’in bir adı… Gençti, delikanlıydı, düşleri vardı… Vardı diyorum… Hoş artık onlar da kalmadı. Aldı gitti al bayraklı tabutuyla düşlerini de… Dedim ya bir adı kaldı, bir de geride gözü yaşlı anası… “Ya nasip!..” mi demeli akan kana, biten umutlara, gerçekleşmeyecek düşlere… “Ya nasip!…” mi demeli...