DOLAR 7,6750
EURO 8,9463
ALTIN 459,28
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Trabzon 27°C
Parçalı Bulutlu
reklam

Yazarımız Köksal İ.Ağaoğlu yazdı: “Hüzne dair”…

Köksal ibrahmağaoğlu
Jeolog-Sosyolog 1969 yılında Çaykara'nın Şahinkaya Köyünde doğdu. İlkokulu köyünde ortaokulun bir kısmını Çaykara'da geri kalan kısmını Trabzon'da tamamladı. Trabzon Lisesinden mezun oldu. Karadeniz Teknik Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği bölümünü ve Anadolu Üniversitesi sosyoloji Bölümünü bitirdi. Trabzon Büyükşehir Belediyesinde jeoloji mühendisi olarak görev yapmaktadır. Evli iki çocuk babasıdır.
23 Nisan 2015 19:18
2.284
A+
A-

Bizlere geçmiş uzak saatleri yaşatan…

Istırabın, acının, yokluğun, çilenin sevgi ve hüzünle demlendiği hatıralarımız…

Sımsıkı tutunduğumuz hatıralar ve bu hatıralardan yoğurduğumuz müşterek umutlar bir yerde hüzünle beslenir…

Bizler için silinmez bir yadigardır hüzün:

Bazen bir cenazede, bazen bir düğünde, bayramda, bazen bir fotoğrafta, bir mektupta, bir telefon görüşmesi sonrasında, bir destanda, türküde, bazen hatırası olan bir mekanda; yaylada, mezirede, eski yıkık bir evin enkazında; köşeye, ağaca yazılmış bir yazıda, mezar taşında gördüğümüz bir isimde, eski bir Türk filminde, bir karnede, eski bir elbisede…

Bazen bir kaval, kemençe, saz sesinde. Bazen çobanın ıslığında, bazen rüzgarın sesinde, bazen sisli bir havada, bazen yağan yağmurda, bazen uzak bir evin ya da sokak lambasının ışığında gelir bulur bizi hüzün verici, yürek burkan hatıralar…

Bazen öyle anlarımız, anılarımız olur ki bunları kelimelere dökerken hemen her kelimede duraksar, bir sonraki kelimeyi çıkarmakta zorlanırız. Duraksarız, yutkunuruz.. İşte bundan sonrasına kelimeler değil gözyaşları anlam vermeye başlar…

Evet, hüzün insani yönümüzden kalan umuttur. Eğer hala daha hüzünlenebiliyorsak geleceğe dair umudumuz tükenmemiştir…

Biz hüzünle büyüdük, hüzünle yoğrulduk. Varlığımızı, kıymetimizi hüzne borçluyuz.

Hüzün, modern dünyaya karşı insani yönümüzü muhafaza edebileceğimiz rezervimizdir.

Beklentilerimiz, umutlarımız, müspet hazırlıklarımız, düşlerimiz, ütopyalarımız hüzünle beslenir…

Uyduruk adamların, figüranların başrol aldığı trajedide perdeyi indirmenin bir yoludur hüzün.

Ruhlarımızın derinliğinde insani hassasiyetlerimizi titreştiren, insani soluğumuzun adıdır hüzün…

Çılgınlığıyla sarhoş olup yuvarlandığımız tüketim çukuruna karşı tutunabileceğimiz bir daldır hüzün.

Çıkar ilişkilerinin eline düşmüş insanlığın kurtuluş yolu, sahte yaşamların gürültüsüyle unutulmuş insani muhabbetin, insani özün çırasıdır hüzün.

Hüzünle…

YORUMLAR
× YASAL UYARI ! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

  1. utaci dedi ki:

    Caykaraya caykara ruhnuda veren bu ortak acılarımız degıl mı