
İlçe merkezine 4 km uzaklıkta bulunan köyün nüfusu 2000 yılı sayımına göre 460 iken 2014 yılı Adrese Dayalı Nüfus Sistemi verilerine göre 538 olmuştur. Eski adı Gorgoras’tır. Eğridere’nin adı 1486 yılı arşiv kayıtlarında Çaykara ilçesi sınırları içerisinde belirtilen 4 köyden biri “Gorgora-namı diğer Paçan”diye geçer. 1554 yılı tahrir kayıtlarında “Gorgora” olarak belirtilir.
Köye ilk yerleşen ailelerin Baltacıoğulları, Paşalıoğulları, Niyazoğulları, Bozoğulları, Gurnaoğulları ile Anadolun’un bir çok bölgesinden (Özelikle Karaman’dan) gelenlerin olduğu biliniyor. 1960 yılında köyün adı (doğusundan geçen kıvrımlı Kurt deresinden çıkarak) Eğridere olarak değiştirildi. Arazisi dar ve dik olduğu için tarıma elverişli değildir. Bu nedenle köy sürekli göç vermektedir. Eskiden kalaycılık, hızarcılık, marangozluk önemli iş alanlarıydı. En önemli göçler Bayburt, Çayırlı ve Tercan’a olmuştur.
Eğridere’den önemli bir nüfus da yurt dışında, özellikle Almanya’da yaşamaktadır.
Köyün insanı son derece çalışkan ve azimlidir. Köyde mısır, fasülye, çay, fındık ve bazı sebzeler yetiştirilir. Ayrıca köyün kuzey doğu yamaçlarında son 30 yılda yıldan beri önemli ölçüde çay yapılmaktadır. Yol, su, elektrik ve telefon sorunu olmayan Eğridere’nin yaylası Çahmut ve Malakambos’tur.
2014 yılında çıkarılan ve 30 Mart 2014’te yürürlüğe giren 6360 sayılı kanun ile Büyükşehir olan Trabzon’un bütün köyleri mahalle statüsüne dönüşünce Eğridere köyü bu tarihte köy tüzel kişiliğini kaybederek mahalle statüsüne dönüşmüştür.
Eğridere muhtarlığı görevini 2014 yılı itibariyle Osman Boz tarafından yürütülmektedir.
Kaynak :Çaykara Gazetesi

Bu güzel sayfanın yapımında emeği geçen herkese çok teşekkürler.
Burada güzel köyümü görünce hemen Sevgili Kemahlı Şairimiz İbrahim Sevindik üstadın o meşhur “Benim Köyüm” Şiiri aklıma geldi. Ben de bu güzel Şiiri sizlerle paylaştım. Bu güzel paylaşımınız için çok teşekkürler.
BENİM KÖYÜM
Baharda şenlenir bağı, bahçesi
Kokusu başkadır benim köyümün
Unutturur adama gamı, kederi
Havası başkadır benim köyümün
XXX
Akşam olur herkes döner evine
Can kurban inan ki benim köyüme
Gülabi’nin torunları derler bizlere
Özü başkadır benim köyümün
XXX
Yeşil yeşil meşeleri var dağında
Meyve ağaçları çiçek açar bağında
Her çeşit otlar yeşerir toprağında
Yeşili başkadır benim köyümün
XXX
Köyümün kenarından akar çayı
Kıvrım kıvrım dolanır sular tarlayı
Unuttum sanma orda olmayı
Dostluğu başkadır benim köyümün
XXX
Yaz gelince çıkarlar yaylaya
Gurbetçiler hasretle döner sılaya
Benden selam olsun Aziz Ağa’ya
Sevgisi başkadır benim köyümün
İBRAHİM SEVİNDİK