Köşe Yazıları

  Tevellüt kırkiki, sekenbir yaşı Onu da tanıdı musalla taşı. Bugün merkezden kalkacak naaşı Son yolculuk bu İsmail hocam. Selalar okunmuş minarelerden Toplanmış insanlar gelmiş her yerden Biz öğrencilerin razıyız senden Yolun açık olsun İsmail hocam İyi bir hafızdı, iyi...

Mustafam… 15 nisan öğleden sonra telefonumun çalmasıyla almıştım haberini, her ne kadar inanmak istemese de insan; takdiri ilahi , “İnnalillahi ve innaileyhi raciğun” demekten başka bir şey düşmezdi payımıza haddimiz de değildi ilahi emre hadsizlik etmek.  Bir iki telefon teyidinden...

Altı şubat sabahı, salladı bizi Mevla’m Ne ocaklar yıkıldı ne ev kaldı ne de dam   Herkes koştu dışarı, sanki dersin kıyamet Hem depremin korkusu, birde soğuk ve Rahmet   Depremin ilk günleri, herkes telaş içinde Kimisi can derdinde, kimi...

Türkiye, sismik olarak oldukça aktif bir ülkedir ve hem Avrasya levhası, hem de Arap levhası ile Afrika levhası arasında yer almaktadır. Ayrıca; kendi sınırları içerisinde Kuzey Anadolu Fay Hattı, Doğu Anadolu Fay Hattı ve Batı Anadolu Fay Hattı ile deprem...

Ülkemizin doğusunda 10 ilde yaşanan, büyük bir afetten sonra, vefat eden, vatandaşlara, Allahtan rahmet, hastalara, Allahtan şifalar, yakınlarına başsağlığı ve sabırlar diliyorum. Ülkemizin, çok zor bir süreçten geçtiği bu günlerde, duygularımı dile getirmeye çalıştım. Siz sevgili okurlarımızla paylaşmak isterim. Saygılarımı...

BÜYÜKLERİMİZDEN Bu iki değerli insanın benim yaşamımda önemli izleri vardır. Çocukluğumda bana göstermiş oldukları sevgi, ilgi, yaşamım boyunca anılarımda yerini almıştır. Sadece bunlar mı, tabii ki hayır, köyümüzde nice böyle güzel insanlar vardı ki ilgi alaka sevgileri ile gençlerin gönlünde...

Böyle bir masada kimler çay içmek istemez ki? Bu masa sohbetin, dostluğun, samimiyetin zirve yaptığı yerdir. Böyle bir masa öyle üç beş günlük beraberliğin uzaktan uzağa olan selamlamanın, usulen sorulmuş hatırların kurabileceği bir masa değildir. Ömürlerini bir arada geçiren, birbirlerinin...

Eğitim alanında çok eksiklik ve aksaklıklarımız mevcut. Yapılan uygulamalarınsa bunları azaltmaya değil artırmaya yönelik olduğunu maalesef görmekteyiz. Okul kitaplarının bilgi donanım ve sunum tarzı acısından çok ciddi eksiklikleri bulunmaktadır. Okul binalarımız ise yetersiz ve hilkat garibesi adeta. Kırk kişilik sınıflar...

Yayladan Mezireye inerken neler yaptığımızı yazmıştık. Şimdi de Mezireden köye inerken neler yaparız: Artık toparlanma son işlerin yapılıp bitirildiği kışa girme zamanı gelmiştir. Yayladan mesirelere oradan da köylere inme zamanıdır bu… Artık son bir işimiz daha kalmıştır: Güz rüzgarları esiyor,...

Bizim çocukluğumuzda Sultanmurat bugünkünden çok farklı idi bambaşka güzeldi. Neşeliydi ve huzur doluydu. Ya da bize öyle geliyordu. Çocukluğumuzda Sultanmurat’a gitmek çok hoşumuza giderdi. O zamanlar imkânlar dahilinde gidebileceğimiz en şenlik, en anlamlı yer orası idi. Bizim için orada olmak...

Artık  mevsim sonu gelmiştir. Yaylalardan inmeler başlar… Bizim zamanımızda yaylada çayır biçme işleri bitince artık her şey köye taşınmaya başlardı: Otlar, kışın yemek için yapılan yağlar, peynirlerin köye indirilirdi. O zamanlarda köyümüzde dört beş kamyon vardı bu işlemler onlarla beraber...

”ÇAYKARA’DA YAYLA ÇIKIMLARI” Azını gördüğümüz, çoğunu büyüklerimizden dinlediğimiz yöremizin önemli özelliklerindendir yayla çıkımları… Mart ayı sonu nisan ayı başlarında insanlar yaylaya çıkmak için hazırlıklara başlar. Bahar geldi çiçekler açtı kuşlar ötüşüyor, tüm canlılar özgürlüklerine kavuşuyor. Kış boyu ıssız kalan dağlar...

Genç uşaklar da bazen yorgunluğunu bahane eder oturur çeşmenin başına bazen de susamışlığını bahane eder beklerdi yavuklusunu. Gelmeyen yavuklusuna haber salmak isterdi de göremezdi kimseyi, bir umuttu bekler dururdu. Mahalledeki komşuların su alırken güğümler dolana kadar birbirleri ile yaptıkları sohbetler...

Eyy tarihin derinliklerinden haberdar olan çeşmeler… Nice insanların dertlerini nicelerinin de sevinçlerini paylaştınız. Kimi yolcuların kuru ekmeklerine katık, kimilerine abdest suyu oldunuz, kimilerinin iftarını açtınız. Kimilerinin göz yaşını gizlemek için yüzünde damlalaştınız. Kiminde alın teri olarak çatlamış ellerin tersiyle silindiniz....

Şampiyona Yakışır Selam olsun bizden tüm İstanbul’a Sahte üç büyükler girsin kol kola Hakkımı kimseye yetirtmem asla Can Anadolu’dan haykırıyorum. Paranın gücünü ezerek, geldik Sabırla, azimle hakka güvendik. Şampiyonluğa çoktan bilendik. Yıllardır bugünü hep bekliyorum. Otuz sekiz yıldır hasret kaldığım....

Mahalli halk takvimi, eski hesap olarak anılmakta olup bugün kullandığımız takvimden 13 gün geriden gelen yöre insanımızın yıllık çalışma çizelgesiydi. Bölgenin iklim durumu tarım ve hayvancılığa bağlı faaliyetlerin gerçekleştirilmesi sürecinde bu takvim yıl içinde, hava durumunun nasıl olacağı, ne zaman...

Bizim çocukluğumuz doğum yerimiz olan Çaykara’da geçti. Çaykara sahilden yirmi beş kilometre içeride kendine has özellikleri ve yaşam şartları ile güzel bir ilçemiz. Tabii ki Trabzon’un bazı ilçeleriyle benzer özelliklerde gösterir. Müslüman Türk milletinin değerleri bizde de çok canlı olarak...

Bahar gelirken ve biz oyunlarımız yanında okulumuzdaki son sınavlara girerken anne- babalarımız da bağ-bahçe işleriyle uğraşmaya çoktan başlamışlardır bile… İlk yapılacak olan iş tarlaları bellemek olacaktır. Bu işi genelde erkekler yapardı Üç beş arkadaş bir araya gelir, imece usulü İle...

Bahar yaklaşırken artık geçen yıldan kış için hazırlanan yiyecekler tükenmek üzeredir. Bu Çaykara köylerinin hemen hepsinde aynıdır. Gavranlarda yağlar, peynirler; ambarlarda mısır, fasulye, patates; küplerde turşular tükenmek üzeredir. Hayvanlar için tedarik edilen otlar, mısır sapları, yemler de bitmek üzeredir. Bahar...

Değerli Okuyucu, milletleri millet yapan bir çok özellik mevcuttur. Ben şu millettenim, ben bu millettenim diyerek bir milletin mensubu olunamayacağı gibi, başkalarının ne sebeple olursa olsun – kasten veya kasıtsız – sen bu millettensin, sen şu millettensin demeleri ile de...

Çocukluğumuzda yaz mevsimi boyunca yaylalar oyun alanımızdı. Hiç ummadığın an aklına düşüyor özlüyorsun… Büyüklerimiz ve doğaya saygılarını hatırladım: Hemen şunu söyleyeyim ki: Yaylanın tüm köşe- bucağını kullanmada büyüklerimiz çok hassas idi. “Aman çimenlerde oynayıp da çimenleri bozmayın” derlerdi. Çünkü çimenler...

Şubat-Mart, altmışlık, yetmişli yıllar.. Habu kucuk ayi demek sikintilarun beyuduği ay demektur. Ahğbin taşimak bu ay toprak kaldurmak bu ay. Siğirlarun, koyinlarun doğirduğu ay bu ay. Usteluk, otlar lahusaplar, yapraklar yetse. Şinek’ten Koftali’dan ot taşimak olmasa. Bu işler hiç bişe...

Ocak ayı (zemheri ayı) bir Çarşamba günü… ANAMUN BİR GÜNİ Üç günden beri kar yağayu. Dün kürekle açtuğumuz yollar yeniden kapandi. Zemheri ayi da tam zemheri ayi. Soğuk, furtuna, üç günden beri alacak canumuzi. Allahuma güç gitmesun -ha nedur bu...

Sanat Lisesinin elektrik bölümüne kayıt olduğumuz ilk günü hatırlıyorum. Ne büyük bir heyecan ne büyük bir merak duyuyordum. İçim içime sığmıyordu. Umutlarım vardı, mutluluğa yürüyen hayallerim… Kardeşim Hüseyin de aynı heyecan ve umudu duyuyordu. Oda motor bölümüne kayıt yaptırmıştı o...

İlkokulu 1983 yılı Haziran ayında Şahinkaya II İlkokulunda tamamlamıştım. Ortaokul konusunda sınıfımda benimle birlikte mezun olan arkadaşlarımın önemli bir kısmı İmam-Hatip Lisesinin ortaokulunu tercih etmişti. Kız öğrencilerin bir kısmı eğitim hayatını ilkokul mezuniyetiyle birlikte tamamlamıştı. Benim de kaydım, imam-hatip, düz...

CİNLER, PERİLER, MAYiSALAR, MEZARLIKLAR,KORKULAR(AĞREPSMALAR) Elektriğin olmadığı, yolların dar, kargacık, burgacık gecelerin zifiri karanlık içinde olduğu o günleri yaşadık biz. O günlerde çocuktuk ve köydeki evlerimizde gaz lambalarının, mezirelerde ise ocakta yanan ateşin ışıklarıyla birbirini görebilen ve karanlığa baka baka ve...

Altmışlı, yetmişli yıllar… Hacca gitmek farz, hacıları yolcu etmek sevaptır. Önceden hacca gitmek kolay değildi. Kota yoktu ama hacca gitmek zengin işiydi. Zengin derken, hac farz oldu denecek durumda olanlar gidebilirdi. Her köyden veya şehirlerdeki her mahalleden hacca gidenlerin sayısı...

Köye kar yağdığında mutlu olurduk. Gökyüzünden süzüle süzüle düşen kar tanelerini camdan seyrederken içeride gürül gürül yanan sobanın üzerindeki tencerelerde ağırlıklı olarak kara lahana pişerdi. Onun buharı pencere camlarını buğuyla kaplardı. Parmağımızla kâh ismimizi yazar, kâh belli belirsiz resimler çizerdik...

Bugünün Çaykarasından bakıldığında “Vay, böyle miydi dünkü yaşantımız?” dediğimiz mazinin zorlukları aslında bizim yetişmemizin mücadele ruhu idi. O günün kutlu zorlukları bizi biz yapan değerlerdi aslında. Şimdi ki gençlere anlatsak da inandıramayacağımız masalsı durumlardı bunlar. Yolun, otomobilin, araç- gerecin çok...

Altmışlı yıllarda düğünler Çaykara’da çok yaygın olan bir diyalogla başlayayım. – Nere gideyusun ? – Duğuneee !!! – Nerden geluyusun? – Du-ğun-den. Düğün şenlikti o zamanlar. Yemeli içmeli, atmalı, oynamalı, horonlu, atışmalı. Neşeli, muhabbetli. Kız istemesi, uyması (söz kesmeye “uyma”...